De energetische kijk op sportreflexologie

De basisdynamiek van sportreflexologie zit in het zoeken, hervinden, aanwakkeren en behouden van balans. Dat subtiel evenwicht tussen de verschillende delen van ons lichaam vormt de basis van het holistisch denken waarmee een (sport-)reflexoloog een spierblessure of onevenwicht bekijkt. De oplossing wordt niet gezocht in het symptomatisch aanpakken van een lokaal probleem maar in het zonaal bekijken van de samenwerking tussen de verschillende delen en de rol die de ‘pijnlijke’ plek daarin heeft.

 

Dat zonale denken zorgt ervoor dat bijvoorbeeld een achillespeesirritatie breder bekeken wordt en dat het mogelijk is dat een teveel naar binnen komen (overproneren) met de voeten net de druppel is die de pijn veroorzaakt. En dat dit overmatig naar binnen komen van de voeten te maken heeft met een verzwakking (dus vaak tijdelijk) van de kuitbeenspieren (peroneus) die de stabiliteit van de voeten verzorgen. Waardoor ook zowel de knie als de stand van de heupen bij het neerkomen de achterste spierketting waartoe de achillespees behoort overmatig kunnen belasten.

Op het eerste zicht kan dit allemaal complex lijken, zeer veel anatomische kennis vragen, echter het heerlijke aan reflexologie is dat door zonaal te kijken, vaak te durven kijken, je een basis nodig hebt maar zeker geen doorgedreven kennis om de aanzet tot een oplossing te kunnen geven. Klanten die ons opzoeken hebben meestal al een behoorlijke weg afgelegd en zijn bereid om mee te denken, uit te proberen en oefeningen te doen. Een uiterst dankbaar publiek dus dat niet direct wakker ligt van het juist benoemen van bepaalde onderdelen maar die zeer sterk observeren wat een behandeling of oefening met een evenwicht in hun lijf doet. En daar heb je dus in een eerste fase een zonale kennis nodig.

Organische onbalans

Het samenwerken van verschillende onderdelen speelt zich op een aantal niveaus af. Bewust zijn dat een organische onbalans ( in de zone) aan de basis kan liggen van het zeer regelmatig verzwikken van een voet kan vergezocht lijken op het eerste zicht. In dit artikel gaan we verder in op het organische aspect van een blessure met een aantal praktijkvoorbeelden, anekdotisch bewijsmateriaal om het zo te stellen. We gaan met andere woorden verder dan het strikte verhaal van de spierkettingen en het tastbare fysische probleem zoals vaak gedacht wordt bij blessures.

Darmproblemen

Behoorlijk wat atleten hebben darmproblemen. En niet enkel atleten. Een tijd geleden komt een klant mij opzoeken, totaal wanhopig, met een probleem waarmee hij al jaren worstelt. Zijn darmen komen nooit tot rust, hij maakt voortdurend wind, heeft last van lage rugpijnen en voelt zich zwak, onrustig en mentaal zeer kwetsbaar. Zijn lichaam voelt volledig verkrampt aan en de minste aanraking geeft een directe pijnreactie. Het eerste manuele onderzoek ( palpatie) is dan ook zeer pijnlijk voor de klant. In die mate dat er twijfel ontstaat of het zinvol is om verder te werken. Toch geeft één zone geleidelijk aan verlichting. Door het volgen van de loop van de dikke darm blijkt vooral het linker lendengebied ( zone dalende dikke darm) uitermate hard en pijnlijk. Ook de spieren aan die kant geven zeer weinig mee. En plots vallen een aantal pijnzones als een puzzel in elkaar. Zijn organische hinder komt overeen met pijn die gekend is binnen de triggerpointmassage als pijnzones gerelateerd aan de grote lendenspier ( psoas maior).

Zou het kunnen dat het overbelasten van de lendenspieren gespreid over een zeer lange periode, een effect heeft op de disfunctie van de darmen en zo ja, wat is hiervan de oorzaak? Twee vragen die fascineren.

Op basis van overleg met klant stel ik een protocol samen waarbij wij ons zullen focussen op het losmaken en ontspannen van de psoas maior enerzijds door manueel werk en anderzijds door oefeningen. Het begin van een oplossing met als focus ontspanning. Een volgende fase zal het bekomen van inzicht zijn in het waarom van dat verkrampen.

Een vervelende gal verstoort het evenwicht en de tip is hielspoor

Een klant zoekt mij op en klaagt over behoorlijke pijn in het gebied waar hielspoor voorkomt ( zone blaas en ischias, met mogelijke uitstraling onderkant hiel). Aan het schoeisel ligt het niet, ze draagt platte zolen. Een simpele test ( staan op 1 been) leert dat zij behoorlijk onstabiel staat wat kan wijzen op verzwakte kuitbeenspieren ( peroneus). Verdere controle leert dat haar voetboog beweeglijk is, dat haar voeten vrij soepel zijn, … bijkomende test leveren niets op. Dus een eerste vaststelling is dat de kuitbeenspieren moeten versterkt worden. Toch heb ik het vermoeden dat dit niet voldoende is. Hogerop merk ik dat bij het staan op 1 been ( rechts) zij met de romp naar binnen knikt en zeer veel moeite heeft om het evenwicht te bewaren wat wijst op een totale onbalans. Daarop kijk ik zowel de galblaasmeridiaan ( loopt door de kuitbeenspieren) als de zone van de gal na. De zone reageert uitermate scherp en ik vermoed dat één van de drie kuitbeenspieren ( peroneus longus, brevis en tertius, zie voorgaand artikel) waar de galblaasmeridiaan doorloopt, slecht doorstromen. Palpatie leert dat er een blokkade zit op peroneus longus. Lichte frictie en bewerken met lopende duim maakt dit gebied vrij. Controle leert dat de zone gal opmerkelijk verbeterd is.

 

Een behoorlijk deel van het werk van een sportreflexoloog begint met een organische klacht in verband te durven brengen met een spieronbalans en omgekeerd. Om het af te ronden een extreem voorbeeld waar ikzelf jaren mee geconfronteerd werd en dat sinds kort met een drastische ingreep ( die ikzelf niet deed) opgelost lijkt.

 

Baarmoeder

Al jaren zie ik een klant voor ontspanning en doorstroming van de voeten. De hinder zit vooral rechts waarbij de voetboog constant inzakt en door vermoeidheid van de spieren deze na een tijd niet meer naar boven komt. Wat blijvende rek op het peesblad als gevolg heeft. Elke sessie heeft als doel dit terug los te maken. Zo zijn we dus al langer bezig. Ook doen een aantal zones aan de binnenkant van de hiel telkens pijn. Los van mijn aanpak weet ik dat de klant een hormonale onbalans heeft waarbij teveel oestrogeen geproduceerd wordt met als gevolg zeer veel slijmaanmaak in de baarmoeder. Als oplossing wordt uiteindelijk beslist om het baarmoederslijmvlies weg te branden. En wat blijkt dat plots die rechtervoet soepel blijft, die voetboog meegeeft en haar baarmoederzone minder pijnlijk aanvoelt, …

 

Het blijft fascinerend om telkens opnieuw te merken dat een bewegingsprobleem vanuit verschillende hoeken kan bekeken worden en dat meerdere delen met elkaar interactie kennen. De kunst is vaak om de klant geleidelijk aan anders en vooral breder te laten kijken met als doel hem of haar bewust te laten omgaan met hun lichaam en te leren dat ze veel dingen zelf in de hand hebben.

 

John Rooms

Maison John Footrooms

17/08/2018

 

Leave a Reply